پرندگانى مانند اردك و غاز كه محل زندگيشان در سواحل دريا بود ناچار شده‌اند كه در اثر تغيير شرايط محيط زيست ، مواد غذايى مورد نياز خود را در دريا جستجو نمايند . در نتيجهء تلاش اين جانوران براى حركت در آب و باز نگه داشتن انگشتان و تكرار متوالى اين عمل در مدت زمانى طولانى ، پردهء نازكى كه در ابتدا فقط در قاعدهء انگشتان آنان موجود بود به مرور و به تدريج توسعه يافت و انگشتان به وسيلهء اين پردهء كامل به يكديگر متصل و براى شنا مناسب شده‌اند . بديهى است كه تنها عامل محيط و نيازمندى و كار براى توجيه پردهء كامل ميان انگشتان كافى نيست . ايضاً صفحهء 35 : . پرندگانى كه در سواحل زندگى نموده و مواد غذايى مورد نياز خود را از گل و لاى و لجن اطراف رودخانه ها تهيه مىنمودند ناچار شدند براى اينكه سرشان بالاى سطح آب قرار گرفته و در برابر جريان آب مقاومت نمايند با زحمت خود را به روى پاها بلند نمايند . در اثر تكرار اين عمل ، استخوان ساق و ران آنها به تدريج طويل شده و پر در اين قسمت از پا رشد نكرده است . در كتاب داروينيسم دكتر محمود بهزاد ، چاپ پنجم ، صفحهء 28 ، راجع به لامارك چنين مىنويسد : بر طبق نظريهء لامارك تصور خلقت جداگانه . . . ( 1 ) اما نظريات داروين :

--> ( 1 ) [ در نسخهء اصل دستنويس مطلب ناتمام است . ]